راهنمای پمپ جابجایی مثبت: انواع، انتخاب، بهره برداری و نگهداری

اگر فرآیندی باید لجن 12000 cSt را در 8 بار بدون برش محصول جابجا کند، یک پمپ گریز از مرکز اغلب پرایم را از دست می دهد، سیال را برش می دهد یا از نقطه کار خود دور می شود. یک پمپ جابجایی مثبت این وظیفه را متفاوت انجام می دهد: یک حجم ثابت را به دام می اندازد و آن را به خط تخلیه فشار می دهد، بنابراین جریان تقریباً ثابت می ماند حتی زمانی که فشار تغییر می کند. معامله این است که پمپ های جابجایی مثبت نیاز به انتخاب دقیق دارند. تناسب نادرست روتور-استاتور، الاستومر اشتباه، سرعت اشتباه، یا یک مهر و موم نامناسب می تواند یک پمپ اندازه گیری قابل اعتماد را ظرف چند هفته به مشکل تعمیر و نگهداری تبدیل کند. این راهنما توضیح می‌دهد که پمپ‌های جابجایی مثبت چگونه کار می‌کنند، چگونه انواع دوار و رفت و برگشتی اصلی متفاوت هستند، و نحوه انتخاب، عملکرد، و نگهداری آنها در تصفیه آب، پردازش شیمیایی، خمیر و کاغذ، مواد غذایی، دارویی، نفت و گاز و کاربردهای انرژی. همچنین استراتژی قطعات یدکی را پوشش می دهد، زیرا در سرویس پمپ جابجایی مثبت، استاتور، روتور، مهر و موم و قطار محرک معمولاً هزینه واقعی مالکیت را تعیین می کنند.

عملی ترین نتیجه اول می آید: هنگامی که سیال چسبناک، حساس به برش، پر از جامدات ظریف یا نیاز به دوز با دقت قابل تکرار است، یک پمپ جابجایی مثبت را انتخاب کنید. هنگامی که سیال تمیز، ویسکوزیته کم است و سیستم به جریان بالا با فشار کم نیاز دارد، پمپ گریز از مرکز را انتخاب کنید. بیشتر مشکلات پمپاژ صنعتی زمانی شروع می شود که اولین تصمیم به جای رفتار سیال و ریسک فرآیند، فقط بر روی قیمت گرفته شود.

نتیجه گیری کلیدی: یک پمپ جابجایی مثبت برای جریان ثابت، ویسکوزیته بالا، حساسیت برشی یا دقت دوز انتخاب می شود، نه صرفاً به این دلیل که می تواند فشار ایجاد کند.

پمپ جابجایی مثبت چیست؟

پمپ جابجایی مثبت پمپی است که یک سیال را با محصور کردن مکرر یک حجم ثابت و سپس جابجایی مکانیکی آن حجم در سیستم تخلیه حرکت می دهد. عبارت "جابجایی مثبت" به این معنی است که پمپ برای ایجاد جریان به سرعت یا نیروی گریز از مرکز متکی نیست. در عوض، با تغییر حجم یک محفظه، جریان ایجاد می کند. این محفظه در سمت مکش منبسط می شود، با مایع پر می شود، در برابر جریان برگشتی آب بندی می شود و سپس حجم آن کاهش می یابد یا مایع به دام افتاده را به سمت تخلیه حرکت می دهد. نتیجه پمپی با دبی قابل پیش بینی در هر دور یا در هر ضربه است.

این رفتار مفیدترین مشخصه پمپ جابجایی مثبت را ایجاد می کند: جریان تا حد زیادی مستقل از فشار تخلیه است. اگر پمپ با سرعت ثابت کار کند و فاصله های داخلی پایدار باشد، با افزایش فشار سیستم، جریان نزدیک به ثابت می ماند. در یک پمپ گریز از مرکز، جریان به طور قابل توجهی با تغییر فشار تغییر می کند، زیرا پمپ بر روی یک منحنی عملکرد کار می کند. در یک پمپ جابجایی مثبت، فشار نتیجه مقاومت سیستم است، نه مکانیسم اولیه ای که جریان را ایجاد می کند. به همین دلیل است که پمپ های جابجایی مثبت به طور گسترده برای اندازه گیری، دوز، انتقال سیالات چسبناک و فرآیندهایی که دستور پخت به حجم قابل تکرار بستگی دارد، استفاده می شود.

نرخ جریان نظری را می توان با یک رابطه ساده تخمین زد:

Q = V _d × n × η _v

جایی که Q جریان است، V _d حجم جابجایی در هر دور یا ضربه، n سرعت، و η _v راندمان حجمی است. راندمان حجمی لغزش داخلی را به حساب می‌آورد، که مقدار کمی از سیالی است که از طریق دریچه‌ها، دریچه‌ها یا آب‌بندها به عقب نشت می‌کند. لغزش با فشار، سایش، ویسکوزیته کم و تناسب ضعیف افزایش می یابد. یک پمپ جدید ممکن است راندمان حجمی عالی داشته باشد، اما پس از هزاران ساعت در سرویس ساینده، همان پمپ ممکن است ظرفیت جریان خود را از دست بدهد زیرا فاصله‌های داخلی باز شده است. به همین دلیل است که قطعات یدکی و بازرسی سایش موضوعات اختیاری در عملکرد پمپ جابجایی مثبت نیستند.

منحنی پمپ جابجایی مثبت

منحنی پمپ جابجایی مثبت بسیار متفاوت از منحنی گریز از مرکز به نظر می رسد. به جای افزایش و کاهش منحنی ظرفیت سر، پمپ PD معمولاً یک خط تقریباً عمودی را نشان می دهد: جریان تقریباً ثابت می ماند در حالی که فشار افزایش می یابد. منحنی ممکن است در فشارهای بالاتر کمی به سمت چپ متمایل شود زیرا لغزش افزایش می یابد، اما شکل کلی ثابت می ماند. این امر باعث می شود که پمپ در هنگام تغییر فشار سیستم به راحتی اعمال شود، اما همچنین به این معنی است که پمپ باید در برابر فشار بیش از حد محافظت شود. اگر یک پمپ جابجایی مثبت در برابر یک شیر بسته راه‌اندازی شود، فشار می‌تواند افزایش یابد تا زمانی که آب‌بند از کار بیفتد، لوله بترکد یا قطار محرکه آسیب ببیند. بنابراین یک شیر تسکین، سوئیچ فشار یا کوپلینگ محدود کننده گشتاور ضروری است.

نکته کاربردی دیگر این است که پمپ جابجایی مثبت برای کنترل جریان نیازی به دریچه تخلیه برای بسته شدن جزئی ندارد. جریان با سرعت، طول ضربه یا بای پس کنترل می شود. فشار دادن یک پمپ جابجایی مثبت در سمت تخلیه معمولاً یک روش کنترل ضعیف است و می تواند انرژی را هدر دهد یا فشار خطرناکی ایجاد کند. درایوهای سرعت متغیر، تنظیم کننده های ضربه مکانیکی و سیستم های بای پس کنترل شده مناسب تر هستند.

نتیجه گیری کلیدی: یک پمپ جابجایی مثبت جریان را با حجم محبوس شده ارائه می دهد، بنابراین حفاظت از فشار بیش از حد و کنترل جریان مبتنی بر سرعت عناصر طراحی اجباری هستند.

پمپ های جابجایی مثبت چگونه کار می کنند

همه پمپ های جابجایی مثبت از یک توالی مشابه پیروی می کنند، اما جزئیات مکانیکی بسیار متفاوت است. ابتدا محفظه ای باز می شود و مایع را از خط مکش بیرون می کشد. دوم، محفظه بسته یا مهر و موم می شود تا مایع به دام بیفتد. سوم، حجم محفظه کاهش می یابد یا حجم محبوس شده به درگاه تخلیه منتقل می شود. چهارم، مایع به داخل خط تخلیه رانده می شود. چرخه با هر چرخش، ضربه یا نبض تکرار می شود. نحوه آب بندی پمپ و حرکت حجم محبوس شده، نوع آن، تحمل آن در برابر جامدات، رفتار برشی و مشخصات نگهداری آن را تعیین می کند.

پمپ های جابجایی مثبت دوار از قطعات چرخان برای جابجایی حجم محبوس شده استفاده می کنند. به عنوان مثال می توان به پمپ های دنده ای، پمپ های لوبی، پمپ های پره ای، پمپ های حفره ای پیش رونده، پمپ های پریستالتیک و پمپ های پیچی اشاره کرد. پمپ های جابجایی مثبت رفت و برگشتی از حرکت رفت و برگشت استفاده می کنند. به عنوان مثال می توان به پمپ های پیستونی، پمپ های پیستونی و پمپ های دیافراگمی اشاره کرد. هر دو خانواده می توانند فشار بالا را تحمل کنند، اما ویژگی های جریان آنها متفاوت است. پمپ‌های دوار عموماً جریان روان‌تری تولید می‌کنند، در حالی که پمپ‌های رفت و برگشتی اغلب ضربان‌هایی را تولید می‌کنند که باید با دمپرها، لوله‌کشی انعطاف‌پذیر یا پشتیبانی مناسب لوله مدیریت شوند.

پمپ های جابجایی مثبت روتاری

در پمپ جابجایی مثبت دوار، سیال بین عناصر دوار و محفظه پمپ محبوس می شود. یک پمپ دنده سیال را بین دندانه های چرخ دنده و دیواره بدنه محبوس می کند. یک پمپ لوبی سیال را بین دو لوب در حال چرخش و پوشش محبوس می کند. یک پمپ حفره پیشرونده سیال را در حفره‌های ایجاد شده بین یک روتور مارپیچ و یک استاتور الاستومری مارپیچی به دام می‌اندازد. یک پمپ پریستالتیک مایع را در داخل یک لوله انعطاف پذیر که توسط غلتک فشرده می شود، به دام می اندازد. هر طرح دارای فاصله‌های متفاوتی است، بنابراین هر طرح تحمل متفاوتی نسبت به جامدات، سطوح برشی متفاوت و محدودیت‌های ویسکوزیته متفاوت دارد.

پمپ های دوار اغلب برای انتقال مداوم، ویسکوزیته بالا و جابجایی ملایم انتخاب می شوند. آنها می توانند با سرعت های نسبتاً بالا کار کنند، اما سرعت باید با ویسکوزیته سیال مطابقت داشته باشد. اگر یک پمپ دوار روی یک محصول چسبناک خیلی سریع کار کند، محفظه مکش ممکن است به طور کامل پر نشود و باعث ایجاد حفره، لرزش و کاهش جریان شود. اگر خیلی آهسته اجرا شود، ممکن است فرآیند به سرعت جریان مورد نیاز نرسد. پنجره سرعت صحیح معمولاً با ویسکوزیته، دما، شرایط مکش و فاصله های داخلی پمپ تعیین می شود.

پمپ های جابجایی مثبت رفت و برگشتی

پمپ های رفت و برگشتی از پیستون، پیستون یا دیافراگم برای تغییر حجم محفظه استفاده می کنند. یک پیستون یا پیستون در داخل یک سیلندر حرکت می کند، در حالی که سوپاپ ها جهت مکش و تخلیه را کنترل می کنند. یک پمپ دیافراگمی از یک غشای انعطاف پذیر برای حرکت سیال استفاده می کند که مایع فرآیند را از مکانیزم محرک دور نگه می دارد. پمپ های دیافراگمی در دوز شیمیایی رایج هستند زیرا می توانند در برابر نشت آب بندی شوند و سیالات تهاجمی را مدیریت کنند. پمپ های پیستونی و پیستونی در کاربردهای فشار بالا مانند اسمز معکوس، سیستم های تمیز کردن و تزریق نفت و گاز رایج هستند.

چالش اصلی پمپ های رفت و برگشتی، ضربان است. هر ضربه ای یک پالس فشار ایجاد می کند و این پالس ها می توانند از طریق سیستم لوله کشی حرکت کنند و باعث لرزش، صدا و خستگی شوند. دمپنرهای ضربانی، آکومولاتورها، اتصالات انعطاف پذیر، و بستن لوله مناسب راه حل های رایج هستند. چالش دیگر سایش سوپاپ است. دریچه های مکش و تخلیه با هر ضربه باز و بسته می شوند، بنابراین مایعات ساینده یا تهاجمی می توانند به سرعت صندلی ها و دیسک ها را فرسایش دهند. بازرسی منظم سوپاپ ها، نشیمنگاه ها و دیافراگم ها برای عملکرد مطمئن ضروری است.

نتیجه‌گیری کلیدی: پمپ‌های جابه‌جایی مثبت دوار، انتقال صاف و ملایم را دنبال می‌کنند، در حالی که پمپ‌های رفت و برگشتی به نفع فشار بالا و دوز دقیق هستند، اما نیاز به پالس و برنامه‌ریزی نگهداری دریچه دارند.

انواع اصلی پمپ های جابجایی مثبت

خانواده پمپ جابجایی مثبت شامل طرح های زیادی است و هر طرح مجموعه متفاوتی از مشکلات فرآیند را حل می کند. جدول زیر رایج ترین انواع را بر اساس حرکت، استفاده معمولی، رفتار برشی، تحمل جامدات و تمرکز نگهداری مقایسه می کند. هدف حفظ کردن هر طرحی نیست، بلکه درک اینکه کدام اصل مکانیکی با سیال و وظیفه مطابقت دارد.

پمپ‌های حفره‌ای پیشرونده، که پمپ‌های تک پیچ نیز نامیده می‌شوند، زمانی که سیال به طور همزمان چسبناک، ساینده و حساس به برش باشد، اغلب بهترین سازش هستند. آنها برای لجن، خمیر کاغذ، دوغاب های شیمیایی، ضایعات مواد غذایی و مایعات میدان نفتی استفاده می شوند. پمپ های پریستالتیک برای دوغاب های ساینده عالی هستند زیرا سیال فقط با داخل شیلنگ انعطاف پذیر تماس می گیرد، اما شیلنگ جزء سایش است و باید به طور دوره ای تعویض شود. پمپ های دیافراگمی در دوز معمول هستند زیرا می توانند آب بندی شوند و مواد شیمیایی تهاجمی را تحمل کنند، اما تحمل کمتری نسبت به جامدات بزرگ دارند. پمپ های دنده ای و پره ای برای سیالات روان کننده تمیز عالی هستند اما برای دوغاب های ساینده مناسب نیستند. پمپ های پیستونی و پیستونی برای فشار بالا و تزریق دقیق انتخاب می شوند، اما نیاز به مایعات تمیز و تعمیر و نگهداری منظم شیر دارند.

یکی از اشتباهات مهم انتخاب مقایسه پمپ ها فقط بر اساس قیمت خرید است. یک پمپ ارزان‌تر با الاستومر اشتباه ممکن است در عرض سه ماه از کار بیفتد، در حالی که یک پمپ ارزان‌تر با ترکیب استاتور و سرعت صحیح ممکن است چندین سال کار کند. در انتخاب پمپ جابجایی مثبت، هزینه خرابی، از دست دادن محصول و کار تعمیر و نگهداری معمولاً از تفاوت قیمت اولیه بیشتر است. به همین دلیل است که خریداران صنعتی باید کل هزینه مالکیت، از جمله در دسترس بودن قطعات یدکی، پاسخگویی به خدمات، و توانایی تامین کننده در ارائه قطعات سایش صحیح را ارزیابی کنند.

نتیجه گیری کلیدی: قبل از مقایسه قیمت، نوع پمپ جابجایی مثبت را با ویسکوزیته سیال، حساسیت برشی، محتوای جامدات، فشار و قابلیت نگهداری مطابقت دهید.

پمپ های پیچی با ضخامت دیواره برابر این پمپ پیچ دارای قابلیت خود پرایمینگ خوبی است، با آب به عنوان واسطه، مکش تا 3-5 متر. انتقال مایع ذرات جامد: می تواند مایعی حاوی ... مشاهده محصول →

پمپ های حفره ای و تک پیچی پیشرونده: نگاهی دقیق تر

پمپ‌های حفره‌ای پیشرونده، که اغلب پمپ‌های تک پیچ نامیده می‌شوند، یکی از متنوع‌ترین طرح‌های پمپ جابجایی مثبت هستند. آنها از یک روتور فلزی مارپیچ استفاده می کنند که در داخل یک استاتور الاستومری مارپیچ می چرخد. با چرخش روتور، حفره های مهر و موم شده از انتهای مکش به انتهای تخلیه پیش می روند و سیال را با ضربان کم و برش کم حرکت می دهند. هندسه به پمپ اجازه می دهد تا سیالات چسبناک، دوغاب های حاوی مواد جامد و محیط های ساینده را کنترل کند که به سرعت به پمپ دنده یا پره ای آسیب می رساند. مبادله این است که استاتور و روتور قطعات سایش هستند و تناسب آنها باید با سیال، دما و فشار مطابقت داشته باشد.

یکی از تغییرات طراحی، استاتور با ضخامت دیواره برابر است که ضخامت لاستیک را به طور یکنواخت در اطراف حفره توزیع می کند. این ساختار می تواند اتلاف گرما را بهبود بخشد، استرس موضعی را کاهش دهد و عملکرد پایدارتری در وظایف سخت ارائه دهد. مزیت عملی در عملکرد با فشار بالاتر، عمر طولانی تر استاتور و راندمان حجمی بیشتر ظاهر می شود. برای خریدارانی که پمپ‌های حفره پیشرونده را مقایسه می‌کنند، مزایای طراحی ضخامت دیوار ثابت ارزش بررسی دارند، به ویژه برای کار مداوم در لجن، خمیر کاغذ یا خدمات شیمیایی.

پمپ های تک پیچ به طور گسترده در تصفیه آب محیطی استفاده می شوند، جایی که لجن اولیه و ثانویه، لجن غلیظ شده و خوراک آبگیری را انتقال می دهند. آنها همچنین در کارخانه های شیمیایی برای واسطه های چسبناک، در کارخانه های خمیر و کاغذ برای پوشش و دوغاب نشاسته، در فرآوری مواد غذایی برای سس ها و آماده سازی میوه ها، در تولید داروسازی برای مایعات حساس به برش، و در نفت و گاز برای نفت خام سنگین، گل حفاری و آب تولید شده استفاده می شوند. توانایی پمپ برای کنترل ویسکوزیته بالا و جامدات متوسط، آن را به یک کاندید قوی تبدیل می کند که یک پمپ گریز از مرکز یا مسدود شود یا کارایی خود را از دست بدهد.

هنگام انتخاب یک پمپ حفره پیشرونده، مهمترین متغیرها عبارتند از سرعت جریان، فشار، ویسکوزیته، دما، اندازه و غلظت مواد جامد، محتوای ساینده، pH و نیازهای تمیز کردن. الاستومر استاتور باید از نظر شیمیایی با سیال سازگار بوده و دمای عملیاتی را تحمل کند. سختی روتور و پوشش ممکن است برای دوغاب های ساینده ارتقا یابد. سرعت درایو باید به اندازه کافی کم باشد تا حفره مکش پر شود، مخصوصاً با سیالات با ویسکوزیته بالا. مهر و موم شفت باید برای سیال و روش تمیز کردن انتخاب شود. اگر پمپ بخشی از یک سیستم دوز باشد، دقت درایو و پایداری تناسب استاتور اهمیت بیشتری پیدا می کند.

یک سازنده پمپ جابجایی مثبت با تجربه در طراحی پمپ تک پیچ می تواند به تطبیق پکیج روتور، استاتور و درایو با وظیفه کمک کند. در عمل، تفاوت بین پمپی که سال ها کار می کند و پمپی که زود از کار می افتد اغلب برند پمپ نیست، بلکه دقت انتخاب و کیفیت قطعات سایش است. خریداران باید در مورد فرمول لاستیکی، تحمل استاتور، سطح روتور، تراز شفت و در دسترس بودن قطعات یدکی سوال کنند. آنها همچنین باید تأیید کنند که آیا تأمین‌کننده می‌تواند استاتورها، روتورها و شفت‌های اکستنشن جایگزین را برای مدل پمپ خاص ارائه دهد، زیرا این قطعات هزینه عملیاتی طولانی‌مدت را تعیین می‌کنند.

نتیجه‌گیری کلیدی: پمپ‌های حفره‌ای پیشرونده در وظایف ویسکوز، ساینده و حساس به برشی برتری دارند، اما تناسب استاتور، انتخاب الاستومر، سرعت و کیفیت قطعات یدکی عمر واقعی آنها را تعیین می‌کند.

راهنمای انتخاب پمپ جابجایی مثبت

انتخاب پمپ جابجایی مثبت فرآیند حذف طرح هایی است که نمی توانند وظیفه را برآورده کنند، سپس گزینه های باقی مانده را برای کارایی، نگهداری و هزینه بهینه می کنند. اولین قدم تعریف سیال است. ویسکوزیته در دمای عملیاتی مهمتر از ویسکوزیته در دمای اتاق است، زیرا بسیاری از سیالات با گرم شدن یا سرد شدن بسیار نازک تر یا غلیظ تر می شوند. مواد جامد، اندازه ذرات، سایندگی و شکل نیز اهمیت دارند. پمپی که جامدات ریز را کنترل می کند ممکن است با مواد جامد فیبری از کار بیفتد و پمپی که مواد جامد نرم را کنترل می کند ممکن است به سرعت با شن یا رسوب فرسوده شود.

مرحله دوم تعریف وظیفه هیدرولیک است. دبی مورد نیاز، فشار مکش، فشار تخلیه، دما و چرخه کار باید مشخص باشد. اندازه پمپ جابجایی مثبت باید به گونه ای باشد که با سرعت و سرعت حرکت معقول کار کند، نه در حداکثر حد خود. اگر پمپ بزرگتر باشد و به کندی کار کند، ممکن است هزینه اولیه بیشتر باشد اما میزان سایش ممکن است کمتر باشد. اگر پمپ کمتر از اندازه باشد و با سرعت بالا کار کند، احتمال کاویتاسیون، لرزش و سایش زودرس وجود دارد. بهترین انتخاب معمولاً حاشیه کمی بالاتر از جریان و فشار مورد نیاز را فراهم می کند، نه یک حاشیه بزرگ.

مرحله سوم ارزیابی حساسیت برشی است. برخی از مایعات مانند امولسیون ها، پلیمرها، سس های غذایی و دوغاب های بیولوژیکی می توانند در اثر برش زیاد آسیب ببینند. در این موارد، پمپ‌های حفره‌ای پیشرونده، پریستالتیک، لوبی و دیافراگمی معمولاً بر پمپ‌های دنده‌ای، پره‌ای یا پیستونی با سرعت بالا ترجیح داده می‌شوند. سرعت داخلی پمپ، ترخیص و سطح هم زدن، تعیین کننده میزان برش سیال است. اگر ویسکوزیته، بافت یا پایداری محصول پس از پمپاژ تغییر کند، پمپ ممکن است بیش از حد تهاجمی باشد.

مرحله چهارم بررسی شرایط مکش است. پمپ های جابجایی مثبت باید محفظه های خود را به طور کامل پر کنند. اگر خط مکش خیلی طولانی، خیلی باریک یا دارای اتصالات زیاد باشد، پمپ ممکن است حفره کند. سر مکش خالص خالص موجود باید بیشتر از سر مکش مثبت خالص مورد نیاز باشد، با حاشیه برای ویسکوزیته و دما. برای سیالات با ویسکوزیته بالا، یک مکش غرقابی یا یک پمپ با سرعت آهسته ممکن است لازم باشد. برای سیالات فرار، فشار مکش باید به اندازه کافی بالا باشد تا از تبخیر جلوگیری شود. برای دوغاب های ساینده، سرعت مکش باید به اندازه کافی کم باشد تا از ته نشین شدن جلوگیری شود، اما به اندازه کافی بالا باشد تا از انسداد جلوگیری شود.

مرحله پنجم انتخاب مواد و مهر و موم است. مواد خیس شده باید در برابر خوردگی، فرسایش و دما مقاومت کنند. الاستومرها باید در برابر تورم، سخت شدن و حمله شیمیایی مقاومت کنند. مهر و موم باید بدون ایجاد اصطکاک یا حرارت زیاد از نشتی جلوگیری کند. در کاربردهای غذایی و دارویی، پمپ باید قابل تمیز کردن باشد و ممکن است به اتصالات بهداشتی، سطوح صیقلی و الاستومرهای مطابق با FDA نیاز داشته باشد. در کاربردهای شیمیایی، مهار و کنترل نشت ممکن است مهمتر از کارایی باشد. در کاربردهای ساینده، روتورهای سخت شده، قطعات پوشش داده شده و صفحات سایش قابل تعویض ممکن است عمر مفید را افزایش دهند.

گام ششم برنامه ریزی برای کنترل و حفاظت است. یک پمپ جابجایی مثبت هرگز نباید بدون محافظ از بین برود. شیرهای کمکی، سوئیچ‌های فشار، دیسک‌های ترکیدگی، محدودکننده‌های گشتاور و دبی سنج‌ها از حفاظت‌های رایج هستند. درایوهای فرکانس متغیر می توانند جریان را با تغییر سرعت کنترل کنند، که اغلب کارآمدتر از کنترل بای پس است. با این حال، کاهش سرعت نباید محفظه مکش را از بین ببرد یا اختلاط مورد نیاز در خط تخلیه را کاهش دهد. استراتژی کنترل باید با پمپ طراحی شود، نه اینکه پس از نصب اضافه شود.

نتیجه گیری کلیدی: اندازه یک پمپ جابجایی مثبت حول رفتار سیال، شرایط مکش، محدودیت های برشی و الزامات حفاظتی، نه حول یک عدد جریان واحد.

پمپ های پیچی نوع T پمپ های پیچی نوع T can quickly establish a stable fluid transfer system, reduce start-up time and increase working efficiency. Whether it is liquid containing fine sol... مشاهده محصول →

کاربردهای صنعتی و تطبیق پمپ

در تصفیه آب محیطی، پمپ های جابجایی مثبت لجن، دوغاب آهک، پلیمر و افزودنی های شیمیایی را انتقال می دهند. پمپ‌های حفره‌ای پیشرونده برای لجن غلیظ رایج هستند زیرا با مواد جامد بالا و مواد چسبناک بدون گرفتگی برخورد می‌کنند. پمپ های دیافراگمی برای دوز پلیمری رایج هستند زیرا حجم دقیق و قابل تکراری را ارائه می دهند. پمپ های پریستالتیک برای دوغاب آهک رایج هستند زیرا سیال فقط با شیلنگ تماس می گیرد. مسئله اصلی انتخاب در تصفیه آب اغلب سایش ساینده است، زیرا لجن و آهک می توانند حاوی ماسه، شن و مواد فیبری باشند.

در فرآوری شیمیایی، پمپ‌های جابجایی مثبت اسیدها، بازها، حلال‌ها، رزین‌ها و واسطه‌های ویسکوز را مدیریت می‌کنند. پمپ های دیافراگمی به طور گسترده برای دوز استفاده می شوند زیرا می توانند آب بندی شوند و سیالات تهاجمی را مدیریت کنند. پمپ های حفره ای پیشرونده برای رزین ها و دوغاب های ویسکوز استفاده می شود. پمپ های دنده ای برای مواد شیمیایی تمیز و روان کننده استفاده می شوند. مسئله کلیدی انتخاب سازگاری شیمیایی است، زیرا الاستومر یا مهر و موم اشتباه می تواند به سرعت از بین برود. افراط در دما، تبلور و مواد جامد نیز بر انتخاب تأثیر می گذارد.

در خمیر و کاغذ، پمپ های جابجایی مثبت، خمیر کاغذ، رنگ پوشش، نشاسته و لجن فاضلاب را جابجا می کنند. پمپ‌های حفره‌ای پیشرونده اغلب به این دلیل انتخاب می‌شوند که الیاف با قوام بالا و الیاف حساس به برش را مدیریت می‌کنند. مسئله کلیدی انتخاب یکپارچگی فیبر و محتوای پرکننده ساینده است. در تولید مواد غذایی و دارویی، پمپ های جابجایی مثبت سس ها، شربت ها، خامه ها، فرآورده های میوه و محلول های بیولوژیکی را جابجا می کنند. پمپ‌های لوب، حفره پیشرونده و پمپ‌های پریستالتیک رایج هستند زیرا حمل و تمیزی ملایمی را ارائه می‌دهند. موضوع اصلی انتخاب، بهداشت است، از جمله پرداخت سطح، قابلیت تخلیه، و سازگاری با مواد شیمیایی تمیز در محل.

در نفت و گاز، پمپ های جابجایی مثبت نفت خام سنگین، گل حفاری، آب تولید شده و تزریق مواد شیمیایی را مدیریت می کنند. پمپ های حفره ای پیشرونده برای نفت سنگین و زباله های حفاری استفاده می شود. پمپ های پیستونی و پیستونی برای تزریق فشار بالا استفاده می شود. پمپ های دیافراگمی برای دوز شیمیایی استفاده می شود. مسائل کلیدی انتخاب فشار، سایش، دما و قابلیت اطمینان از راه دور است. در تولید انرژی و نیرو، پمپ های جابجایی مثبت نفت کوره، دوغاب خاکستر و عملیات شیمیایی را مدیریت می کنند. مسئله کلیدی انتخاب اغلب توانایی اجرای مداوم با حداقل تعمیر و نگهداری است.

برای خریدارانی که با تامین‌کننده پمپ جابجایی مثبت کار می‌کنند، مفیدترین رویکرد ارائه شرح کامل کار است: نام سیال، محدوده ویسکوزیته، محدوده دما، محتوای جامد، pH، جریان مورد نیاز، فشار مورد نیاز، شرایط مکش، چرخه کار، و روش تمیز کردن. عرضه‌کننده‌ای که این سؤال‌ها را می‌پرسد به احتمال زیاد پمپ صحیح را توصیه می‌کند. تامین کننده ای که فقط بر اساس جریان و فشار قیمت گذاری می کند، ممکن است قسمت های سخت انتخاب را به خریدار واگذار کند. به عنوان یک تولید کننده و تامین کننده پمپ جابجایی مثبت، صنعت پمپ Jingjiang Meijia بر پمپ های تک پیچ و قطعات جایگزین برای وظایف صنعتی که در آن سیالات چسبناک، ساینده و حساس به برشی رایج هستند، تمرکز دارد.

نتیجه گیری کلیدی: بهترین پمپ جابجایی مثبت برای یک کاربرد، پمپی است که با سیال، ریسک فرآیند و منابع نگهداری موجود در کارخانه مطابقت داشته باشد.

استاتور برای پمپ های حفره پیشرونده ما تجهیزات پیشرفته و فرآیندهای تولید را از خارج از کشور معرفی می کنیم، به شدت از سیستم کیفیت ISO برای تولید پیروی می کنیم، کیفیت پایدار را تضمین می کنیم و خودمان را داریم... مشاهده محصول →

تعمیر و نگهداری، قطعات سایش، و برنامه ریزی چرخه عمر

پمپ جابجایی مثبت از نظر طراحی یک ماشین سایش است. سیال های ساینده، چسبناک یا فعال شیمیایی را حرکت می دهد و این کار را با فاصله های داخلی نزدیک انجام می دهد. بنابراین برنامه ریزی تعمیر و نگهداری باید قبل از نصب پمپ شروع شود. مهم‌ترین قطعات سایش به نوع پمپ بستگی دارد، اما در پمپ‌های حفره‌ای پیشرونده، استاتور، روتور، مهر و موم شفت، مفصل یونیورسال و شفت گسترش تمرکز معمولی هستند. یک برنامه نگهداری پیشگیرانه باید شامل تأیید جریان، نظارت بر فشار، بررسی ارتعاش، بررسی دما، بازرسی آب بندی و وضعیت روان کننده باشد.

استاتور اغلب اولین قطعه سایش است که در یک پمپ حفره پیشرونده خراب می شود. لاستیک با قرار گرفتن در معرض سیال، دما و سایش متورم، سفت یا سایش می شود. یک استاتور فرسوده راندمان حجمی را کاهش می دهد، بنابراین پمپ جریان کمتری را با سرعت یکسان ارائه می دهد. همچنین ممکن است لغزش را افزایش دهد که باعث افزایش گردش داخلی و گرما می شود. اگر استاتور بیش از حد خشک شود، لاستیک می تواند بیش از حد گرم شود و به سرعت از بین برود. اگر استاتور خیلی سفت باشد، گشتاور راه‌اندازی می‌تواند زیاد باشد و موتور ممکن است اضافه بار شود. تناسب صحیح به سیال، دما، فشار و سرعت پمپ بستگی دارد.

روتور در بسیاری از کاربردها کندتر از استاتور فرسوده می شود، اما همچنان ممکن است در اثر سایش، خوردگی یا تماس با استاتور آسیب ببیند. ممکن است برای دوغاب های ساینده به روتور کروم اندود یا سخت شده نیاز باشد. شفت گسترش و اتصالات جهانی گشتاور را از درایو به روتور منتقل می کنند. آنها باید روغن کاری شوند و از نظر ساییدگی بررسی شوند، زیرا اتصال خراب می تواند به استاتور، روتور و قطار محرک آسیب برساند. مهر و موم شفت باید برای سیال و روش تمیز کردن انتخاب شود. ممکن است برای سیالات تهاجمی یا فرار به یک مهر و موم مکانیکی نیاز باشد، در حالی که ممکن است برای برخی از دوغاب ها یک غده بسته بندی قابل قبول باشد.

استراتژی قطعات یدکی باید بر اساس بحرانی بودن و زمان تحویل باشد. کارخانه ای که نمی تواند خرابی را تحمل کند، باید استاتور، روتور، کیت آب بندی و کیت اتصالات یدکی را در محل نگهداری کند. یک کارخانه با پمپ های اضافی ممکن است قطعات کمتری را نگه دارد، اما همچنان باید به یک تامین کننده قابل اعتماد دسترسی داشته باشد. قطعات باید برای مدل پمپ و وظیفه صحیح باشند. استفاده از یک استاتور عمومی با ترکیب لاستیکی اشتباه ممکن است در ابتدا باعث صرفه جویی در هزینه شود، اما می تواند به سرعت خراب شود و باعث خرابی بیشتر از قطعه اصلی شود. استفاده از روتوری با سختی یا سطح نامناسب می تواند سایش استاتور را تسریع کند.

برای کارخانه‌هایی که پمپ‌های چند برند را کار می‌کنند، تامین‌کننده‌ای که قطعات جایگزین سازگار را فراهم می‌کند می‌تواند موجودی را ساده کند. قطعات باید از نظر ابعادی صحیح و از مواد مناسب ساخته شده باشند. عمده‌فروش یا توزیع‌کننده پمپ جابجایی مثبت می‌تواند به یکپارچه‌سازی قطعات کمک کند، اما تطابق فنی هنوز باید تأیید شود. بهترین برنامه تعمیر و نگهداری ساعات کار، سرعت جریان، فشار، دما و قطعات تعویض شده را ثبت می کند. این رکورد نشان می دهد که آیا پمپ به طور معمول فرسوده می شود یا اینکه آیا فرآیند تغییر کرده است. همچنین به تامین کننده کمک می کند تا بهبودهایی مانند الاستومر متفاوت، سرعت کمتر یا نوع پمپ متفاوت را توصیه کند.

نتیجه‌گیری کلیدی: قابلیت اطمینان پمپ جابجایی مثبت به جایگزینی قطعه سایش برنامه‌ریزی‌شده، انتخاب صحیح الاستومر، و سوابق دقیق جریان، فشار و ساعات کار بستگی دارد.

مقایسه انواع پمپ جابجایی مثبت بر اساس کاربرد فیت

نمودار زیر از یک امتیاز برازش نسبی ساده برای مقایسه انواع پمپ جابجایی مثبت رایج در یک پروفیل وظیفه صنعتی مخلوط استفاده می کند. این امتیاز تحمل ویسکوزیته، حساسیت برشی، جابجایی مواد جامد، دقت اندازه گیری و سادگی نگهداری را در نظر می گیرد. نمره بالاتر به این معنی نیست که پمپ به طور کلی بهتر است. این بدان معنی است که طراحی با آن مشخصات ترکیبی مطابقت قوی تری دارد. هدف این است که نشان دهیم چرا هیچ پمپ جابجایی مثبت واحدی برای هر سیال بهترین نیست. پمپی که امتیاز خوبی در اندازه گیری داشته باشد ممکن است در جامدات امتیاز ضعیفی داشته باشد. پمپی که امتیاز خوبی روی مواد جامد دارد ممکن است نیاز به تعویض مکرر شلنگ یا استاتور داشته باشد. نمودار یک ابزار بحث است، نه جایگزینی برای بررسی دقیق فرآیند.

اولین روند این است که پمپ‌های حفره‌ای پیشرونده و پمپ‌های تک پیچ بالاترین امتیاز را در یک پروفیل کار مختلط می‌گیرند، زیرا آنها تحمل جامدات متوسط را با برش کم و کنترل ویسکوزیته خوب ترکیب می‌کنند. آنها بهترین انتخاب برای هر کاری نیستند، اما طیف وسیعی از کاربردهای لجن، دوغاب، خمیر کاغذ و مواد شیمیایی ویسکوز را پوشش می دهند. ضعف اصلی آنها این است که استاتور و روتور قطعات سایش هستند، بنابراین برنامه ریزی تعمیر و نگهداری ضروری است. کارخانه ای که سایش استاتور را نادیده می گیرد، شاهد افت جریان، افزایش فشار و در نهایت خرابی پمپ خواهد بود.

روند دوم این است که پمپ های پریستالتیک تقریباً به همان اندازه امتیاز بالایی دارند زیرا بسیار ملایم هستند و جامدات ساینده را به خوبی تحمل می کنند. سیال فقط شیلنگ را لمس می کند، بنابراین خوردگی و سایش به یک قطعه قابل تعویض محدود می شود. محدودیت خود شلنگ است. در کار مداوم با دوغاب ساینده، شیلنگ ممکن است نیاز به تعویض مکرر داشته باشد و پمپ ممکن است برای فشار بالا یا دمای بالا مناسب نباشد. پمپ های پریستالتیک اغلب برای دوز و برای دوغاب هایی که باید از آلودگی اجتناب شود بسیار عالی هستند.

روند سوم این است که پمپ های دیافراگمی برای دوز و مواد شیمیایی تهاجمی امتیاز خوبی دارند اما برای جابجایی مواد جامد امتیاز کمتری دارند. آنها بدون نشتی هستند و می توانند در برابر جو، که برای مایعات سمی یا فرار مهم است، مهر و موم شوند. با این حال، سوپاپ‌های چک می‌توانند مسدود یا فرسوده شوند، و ضربان تولید شده توسط حرکت رفت و برگشتی باید مدیریت شود. پمپ های دیافراگمی اغلب بهترین انتخاب برای تزریق مواد شیمیایی هستند، اما اولین انتخاب برای لجن فیبری یا جامدات بزرگ نیستند.

روند چهارم این است که پمپ‌های لوبی برای انتقال ملایم، تمیز یا درجه مواد غذایی امتیاز خوبی کسب می‌کنند، اما به چرخ دنده‌های زمان‌بندی و فاصله نزدیک نیاز دارند. آنها می توانند جامدات متوسط ​​و ویسکوزیته بالا را تحمل کنند، اما به اندازه پمپ های حفره ای مترقی یا پریستالتیک در برابر سنگ ریزه مقاوم نیستند. آنها اغلب در کاربردهای بهداشتی استفاده می شوند زیرا می توانند تمیز شوند و به دلیل اینکه جریان صاف و کم برش را فراهم می کنند.

روند پنجم این است که پمپ های پیستونی و پیستونی در پروفیل مخلوط امتیاز کمتری دارند زیرا سیالات تمیز و فشار بالا را ترجیح می دهند. آنها می توانند بسیار دقیق باشند و می توانند به فشارهای بسیار بالایی برسند، که آنها را برای تزریق و اندازه گیری ارزشمند می کند. با این حال، سایش دریچه‌ها، پکینگ و پیستون‌ها و ضربان می‌تواند قابل توجه باشد. آنها معمولاً زمانی انتخاب می شوند که فشار و دقت مهمتر از تحمل مواد جامد باشد.

روند ششم این است که پمپ های دنده ای و پره ای در این مشخصات ترکیبی کمترین امتیاز را دارند زیرا برای مایعات تمیز و روان کننده طراحی شده اند. آنها در کارهای هیدرولیکی و انتقالی فشرده، کارآمد و مقرون به صرفه هستند، اما برای دوغاب های ساینده یا محصولات حساس به برش مناسب نیستند. استفاده از پمپ دنده ای بر روی یک سیال مملو از مواد جامد یکی از دلایل رایج سایش سریع و از دست دادن جریان است.

روند هفتم این است که نمودار اهمیت تناسب برنامه را به جای رتبه بندی عمومی برجسته می کند. پمپی با امتیاز کمتر ممکن است انتخاب مناسبی برای یک کار تمیز و پرفشار خاص باشد. اگر الاستومر اشتباه باشد یا سرعت آن خیلی زیاد باشد، ممکن است پمپ با امتیاز بالاتر از کار بیفتد. امتیاز به سادگی نشان می دهد که طرح های مختلف مشکلات مختلفی را حل می کند.

روند هشتم این است که سادگی نگهداری به شدت بر هزینه کل مالکیت تأثیر می گذارد. پمپی که به راحتی بازرسی و بازسازی می شود، می تواند سایش بیشتری را قبل از خرابی تحمل کند. پمپی که به ابزارهای ویژه یا زمان های طولانی برای قطعات نیاز دارد می تواند باعث طولانی شدن خرابی شود. در انتخاب پمپ جابجایی مثبت، تیم تعمیر و نگهداری باید زود درگیر شود، زیرا توانایی آنها در سرویس پمپ بیشتر از راندمان کاتالوگ بر فرآیند تأثیر می گذارد.

روند نهم این است که ویسکوزیته و دما باید با هم ارزیابی شوند. سیالی که در دمای محیط غلیظ است ممکن است در دمای فرآیند نازک شود و لغزش و راندمان حجمی پمپ را تغییر دهد. پمپی که برای ویسکوزیته سرد انتخاب می شود ممکن است در زمان گرم بودن بیش از اندازه بزرگ شود، در حالی که پمپی که برای ویسکوزیته گرم انتخاب می شود ممکن است هنگام سرد حفره کند. محدوده دمای عملیاتی همیشه باید در داده های انتخاب گنجانده شود.

دهمین روند این است که جامدات و سایش بیشتر از نوع پمپ به تنهایی، عمر بخش سایش را تعیین می کنند. ذرات ساینده ریز می توانند روتورها، استاتورها، دریچه ها و مهر و موم ها را بپوشانند. جامدات فیبری می توانند دور شفت ها بپیچند و دریچه ها را مسدود کنند. نوع پمپ باید با شکل و غلظت مواد جامد مطابقت داشته باشد، نه فقط با درصد. یک آزمایش آزمایشگاهی یا آزمایش میدانی با مایع واقعی اغلب بهترین راه برای تأیید انتخاب است.

روند یازدهم این است که دقت اندازه گیری به کنترل درایو، لغزش داخلی و پایداری سیال بستگی دارد. اگر سرعت کنترل شده باشد و استاتور در شرایط خوبی باشد، یک پمپ حفره پیشرونده می تواند یک پمپ اندازه گیری عالی باشد. اگر شیرها به درستی آب بندی شوند و دیافراگم فرسوده نشود، پمپ دیافراگمی می تواند یک پمپ اندازه گیری عالی باشد. اگر سیال تمیز باشد و شیرها در شرایط خوبی باشند، پمپ پیستونی می تواند بسیار دقیق باشد. در همه موارد، کالیبراسیون و تعمیر و نگهداری، دقت واقعی را تعیین می کند.

روند دوازدهم این است که بهترین پمپ برای یک کارخانه اغلب پمپی است که بهترین پشتیبانی از قطعات یدکی را دارد. پمپی که از نظر فنی کامل است اما هیچ بخش یا سرویس محلی ندارد ممکن است باعث خرابی طولانی شود. پمپی که کارایی کمی دارد اما دارای استاتورها، روتورها، مهر و موم ها و پشتیبانی فنی به راحتی در دسترس است، ممکن است هزینه کل کمتری داشته باشد. خریداران باید موجودی، زمان پاسخگویی، و توانایی تامین کننده قطعات جایگزین صحیح را ارزیابی کنند.

نتیجه‌گیری کلیدی: پمپ جابه‌جایی مثبت با بالاترین امتیاز برای یک وظیفه صنعتی مختلط معمولاً یک حفره پیشرونده یا طراحی پریستالتیک است، اما انتخاب نهایی باید در برابر سیال، فشار، دما و برنامه نگهداری واقعی تأیید شود.

جابجایی مثبت در مقابل پمپ های گریز از مرکز

انتخاب بین پمپ جابجایی مثبت و پمپ گریز از مرکز یکی از رایج ترین تصمیمات انتخاب پمپ است. یک پمپ گریز از مرکز جریان را از طریق سرعت و فشار از طریق یک دیفیوزر یا ولوت ایجاد می کند. برای سیالات تمیز و کم ویسکوزیته و برای دبی بالا در فشار متوسط ​​عالی است. یک پمپ جابجایی مثبت با به دام انداختن و جابجایی یک حجم ثابت جریان ایجاد می کند. برای سیالات چسبناک، محصولات حساس به برش، دوز دقیق و وظایف فشار بالا عالی است. این دو خانواده در اکثر برنامه ها قابل تعویض نیستند و مجبور کردن یکی به انجام کار دیگری معمولاً منجر به عملکرد ضعیف می شود.

در عمل، پمپ گریز از مرکز اغلب انتخاب پیش فرض است زیرا برای سیالات آب مانند ساده، فشرده و ارزان است. با این حال، هنگامی که سیال ویسکوز، ساینده یا حساس به برش می شود، پمپ گریز از مرکز کارایی خود را از دست می دهد، مسدود می شود یا به محصول آسیب می رساند. در آن نقطه، یک پمپ جابجایی مثبت به انتخاب عملی تبدیل می شود. انتقال همیشه ناگهانی نیست. سیالی که به راحتی در یک دما پمپاژ می شود ممکن است در دمای دیگر دشوار شود. فرآیندی که با آب تمیز شروع می شود ممکن است بعداً شامل لجن یا افزودنی های شیمیایی باشد. انتخاب پمپ باید طیف کاملی از شرایط عملیاتی را در نظر بگیرد، نه فقط شرایط راه اندازی اولیه.

یکی از خطاهای رایج استفاده از پمپ جابجایی مثبت برای وظیفه انتقال با جریان بالا و فشار کم است که در آن پمپ گریز از مرکز کارآمدتر است. خطای دیگر استفاده از پمپ گریز از مرکز برای دوز چسبناک است که در آن پمپ جابجایی مثبت دقیق تر است. هر دو خطا مصرف انرژی و نگهداری را افزایش می دهند. انتخاب صحیح به وظیفه بستگی دارد، نه به ترجیح عمومی برای یک خانواده پمپ.

نتیجه‌گیری کلیدی: پمپ‌های جابجایی مثبت در وظایف ویسکوز، حساس به برشی و دوز برتری دارند، در حالی که پمپ‌های گریز از مرکز در وظایف تمیز، ویسکوزیته کم و جریان بالا برتری دارند.

مشکلات رایج و عیب یابی

مشکلات پمپ جابجایی مثبت معمولاً به صورت تغییر در جریان، فشار، نویز، لرزش، دما یا مصرف برق ظاهر می شوند. هرچه این تغییرات زودتر شناسایی شوند، تعمیر آسان‌تر است. پمپی که به تدریج جریان خود را از دست می دهد ممکن است دارای استاتور فرسوده، روتور فرسوده، دریچه آسیب دیده یا افزایش لغزش داخلی باشد. پمپی که پر سر و صدا می شود ممکن است حفره دار باشد، خشک کار کند، ناهماهنگ باشد یا با یک خط مکش مسدود شده کار کند. پمپی که بیش از حد گرم می شود ممکن است با سرعت بسیار بالا، با فشار مکش خیلی کم یا با الاستومر اشتباه کار کند. پمپی که موتور را خاموش می‌کند ممکن است در برابر فشار راه‌اندازی کند، با اتصال محکم روتور-استاتور کار کند، یا سیالی که چسبناک‌تر از حد انتظار است را کنترل کند.

کاویتاسیون یکی از مضرترین شرایط برای هر پمپ جابجایی مثبت است. زمانی اتفاق می افتد که فشار مطلق در محفظه مکش کمتر از فشار بخار سیال می شود و باعث تشکیل حباب های بخار و فروپاشی آن می شود. فروپاشی باعث ایجاد صدا، لرزش و فرسایش می شود. در پمپ جابجایی مثبت، کاویتاسیون همچنین می تواند بازده حجمی را کاهش دهد زیرا محفظه کاملاً پر نمی شود. علل آن عبارتند از گرفتگی صافی مکش، دریچه مکش نیمه بسته، خط مکش خیلی کوچک، مایع بیش از حد چسبناک یا سرعت پمپ خیلی بالا. راه حل بهبود شرایط مکش، کاهش سرعت، گرم کردن سیال در صورت امکان یا انتخاب پمپ بزرگتر است.

اجرای خشک یکی دیگر از حالت های شکست رایج است. بسیاری از پمپ های جابجایی مثبت برای روانکاری و خنک سازی به سیال فرآیند متکی هستند. یک پمپ حفره پیشرونده در صورت خشک شدن می تواند استاتور خود را در عرض چند دقیقه از بین ببرد. یک پمپ دنده ای می تواند گرفتار شود. یک پمپ دیافراگمی ممکن است در یک کار خشک کوتاه دوام بیاورد، اما شیرها و دیافراگم ممکن است همچنان آسیب ببینند. حفاظ خشکی باید در جایی نصب شود که پمپ در حین کار عادی مکش خود را از دست بدهد، مانند زمانی که مخزن خالی کار می کند یا خط مکش مسدود می شود.

فشار بیش از حد یک خطر در هر نصب پمپ جابجایی مثبت است. اگر خط تخلیه مسدود شود یا یک شیر بسته شود، پمپ به جابجایی حجم ادامه می دهد تا زمانی که چیزی از کار بیفتد. دریچه های تسکین، سوئیچ های فشار، دیسک های ترکیدگی و محدود کننده های گشتاور محافظ های رایج هستند. اندازه شیر تسکین دهنده باید برای جریان کامل پمپ باشد و باید در محل امن تخلیه شود. همچنین باید مرتباً بازرسی شود، زیرا دریچه کمکی که بسته است هیچ محافظتی ارائه نمی دهد.

پوشیدن اجتناب ناپذیر است، اما می توان آن را مدیریت کرد. میزان سایش به سیال، سرعت پمپ، مواد و شرایط عملیاتی بستگی دارد. جامدات ساینده شایع ترین علت سایش سریع هستند. خوردگی همچنین می تواند به روتورها، استاتورها، مهر و موم ها و پوشش ها حمله کند. دمای بالا می تواند الاستومرها را سخت یا نرم کند. ویسکوزیته کم می تواند لغزش را افزایش دهد. ویسکوزیته بالا می تواند گشتاور راه اندازی را افزایش دهد. برنامه نگهداری باید شرایط عملیاتی و قطعات تعویض شده را ثبت کند تا بتوان علت اصلی سایش را شناسایی و اصلاح کرد.

نتیجه گیری کلیدی: اکثر خرابی های پمپ جابجایی مثبت با گرسنگی مکش، اجرای خشک، فشار بیش از حد، یا سایش ساینده شروع می شود و هر چهار مورد را می توان با حفاظت و نگهداری مناسب کنترل کرد.

محصولات مفید و منابع فنی

هنگام ارزیابی پمپ جابجایی مثبت، به مقایسه طراحی پمپ با ریسک فرآیند خاص کمک می کند. پمپی که تعمیر آن آسان است و دارای قطعات محلی در دسترس است ممکن است از پمپ هایی با راندمان کاتالوگ کمی بالاتر ارزشمندتر باشد. پمپی که به درستی اندازه و محافظت شده باشد ممکن است سال ها با تعمیر و نگهداری قابل پیش بینی کار کند. پمپی که فقط بر اساس قیمت انتخاب می شود ممکن است باعث خرابی های مکرر، از دست دادن محصول و خرابی های برنامه ریزی نشده شود.

یک رویکرد عملی تدارکات، درخواست بازنگری وظیفه از تامین‌کننده، شامل داده‌های سیال، جریان مورد نیاز، فشار، دما و شرایط مکش است. توصیه‌های مواد، محدودیت‌های سرعت، الزامات حفاظتی و توصیه‌های قطعات یدکی را بخواهید. بپرسید که چگونه تامین کننده پمپ را پس از نصب پشتیبانی می کند. این پاسخ‌ها بیشتر از یک نقل قول ساده درباره عملکرد بلندمدت نشان می‌دهند.

نتیجه گیری کلیدی: خرید پمپ جابجایی مثبت باید شامل پشتیبانی از انتخاب فنی، حفاظت از فشار بیش از حد، و تامین قطعات سایش برنامه ریزی شده باشد، نه فقط یک واحد پمپ.

توصیه های نهایی

هر پروژه پمپ جابجایی مثبت را با سیال شروع کنید نه با پمپ. ویسکوزیته، حساسیت برشی، جامدات، دما، pH و چرخه وظیفه تعیین می کنند که کدام خانواده پمپ می تواند کار کند. سپس وظیفه هیدرولیک را تعریف کنید: جریان، فشار، شرایط مکش و محدوده کنترل. سپس نوع پمپی را انتخاب کنید که با آن شرایط مطابقت دارد. در نهایت، حفاظت، نگهداری و قطعات یدکی را قبل از نصب برنامه ریزی کنید. این توالی از بسیاری از مشکلاتی که باعث گران شدن پمپ های جابجایی مثبت می شود جلوگیری می کند.

برای لجن چسبناک، خمیر کاغذ، دوغاب شیمیایی و محصولات حساس به برش، پمپ های حفره ای پیشرونده و پمپ های تک پیچ اغلب قوی ترین انتخاب هستند. برای دوغاب های ساینده با جابجایی ملایم، پمپ های پریستالتیک عالی هستند. برای دوز شیمیایی، پمپ های دیافراگمی رایج هستند. برای تزریق تمیز و پرفشار، پمپ های پیستونی و پیستونی مناسب هستند. برای سیالات روانکاری تمیز، پمپ دنده و پره می تواند کارآمد باشد. کلید تطبیق طرح با وظیفه و حفظ آن با قطعات صحیح است.

به عنوان یک تولید کننده و تامین کننده پمپ جابجایی مثبت که بر پمپ های تک پیچ و قطعات جایگزین متمرکز شده است، صنعت پمپ Jingjiang Meijia از خریداران صنعتی که به انتخاب عملی، قطعات سایش قابل اعتماد و خدمات طولانی مدت نیاز دارند، پشتیبانی می کند. موفق ترین نصب ها آنهایی نیستند که کمترین قیمت اولیه را داشته باشند. آنها همانهایی هستند که پمپ، فرآیند و برنامه تعمیر و نگهداری از ابتدا در یک راستا قرار دارند.

نتیجه گیری کلیدی: پمپ جابجایی مثبت را برای سیال و کار انتخاب کنید، از آن در برابر فشار بیش از حد و کارکرد خشک محافظت کنید، و آن را با قطعات سایش صحیح برای دستیابی به عملکرد قابل اعتماد و کم زمان پشتیبانی کنید.